Uit de hoge hoed: Geboorteplaats in paspoort wijzigen, kan dat nog?

HAAREN – 8 oktober 2022. Tegenwoordig kun je van alles wijzigen in je paspoort, je naam of je geslacht maar na vrijdag 7 oktober vraag ik me ook af of het mogelijk is om in het paspoort mijn geboorteplaats ’s-Hertogenbosch te veranderen in bijvoorbeeld Haaren of Oisterwijk, mag ook Helvoirt zijn.

Met heel veel pijn in het hart volgde ik vrijdagavond de verslagen en de beelden van wat vroeger een prachtige derby was maar de laatste jaren is uitgegroeid naar een compleet slagveld wat helemaal niks meer met het mooie spelletje voetbal te maken heeft. Op het programma stond namelijk de wedstrijd Willem 2 tegen FC Den Bosch in het mooie stadion in Tilburg. Over de wedstrijd en wat er gebeurd is ga ik het in dit verhaal niet meer over hebben, daar hebben de kranten en de andere media al heel veel aandacht aan besteed.

’s-Hertogenbosch of liever Den Bosch is een prachtige stad met een mooie Sint Jan op de Parade als middelpunt van een heel gezellig centrum met leuke winkels, leuke terrasjes en restaurantjes waar je ontzettend goed kunt eten, vooral de Korte Putstraat is wereldwijd bekend.

En wat denk je op het sportieve vlak van de Hockeydames van Den Bosch of de basketbalploeg Heroes die in de mooie sporthal De Maasport de thuiswedstrijden speelt.

Natuurlijk mag in de euforie over Den Bosch de Bossche Bollen van Jan de Groot aan de Stationsweg niet vergeten worden en het drie letters bevattende woord wat heel Nederland kan uitspreken.

Ik ben in 1954 in Den Bosch geboren en op vrij jeugdige leeftijd in aanraking gekomen met FC Den Bosch. In eerste instantie met mijn vader naar het oude De Vliert met zijn sintelbaan en betonnen staanplaatsen en verwend worden met een zakje Smith Chips met daarin een blauw zakje zout. Dat was leuk en ik kan me alleen maar mooie momenten herinneren. Een paar jaar later , inmiddels op de middelbare school en ik klaar was met studeren, vlug de warme maaltijd naar binnen gewerkt en op de fiets naar het stadion om daar de training van mijn clubje te volgen. Tot aan 1978 en ik in Haaren gingen wonen, heb ik alle stadions in Nederland gezien en wij waren zelfs zo fanatiek dat we ook naar nietszeggende oefenwedstrijden van de FC gingen in dorpjes in Duitsland waar heel toevallig bijna altijd de plaatselijke Feuerwehr het jaarlijkse feestje hield op het sportpark met heel veel bier en hele vette braadworsten. Nogmaals een mooie tijd en er gebeurde helemaal niets wat leek op relletjes of iets dergelijks, we waren samen met de tegenstander een hele grote familie.

De laatste wedstrijd in het betaalde voetbal is geweest in 21 oktober 2011 toen een aantal vaste klanten en trouwe Willem2 fans in Den Bartel aan mij vroegen om mee te gaan naar de wedstrijd Willem2-FC Den Bosch, einduitslag 0-3 met 3 doelpunten van Tom van de Weerden. Toen al werd er voor de wedstrijd met allerlei troep naar elkaar gegooid en in het Tilburgse vak waar ik stond een stinkbom waar ik af en toe nog de geur van in mijn neus heb hangen. Gedurende de wedstrijd gebeurde er verder weinig, het enige was dat ik niet durfde te juichen bij de doelpunten van Den Bosch.

Waarom het nu de laatste jaren helemaal escaleert is mij een compleet raadsel. De jongelui die alle ellende veroorzaken is nog steeds een minderheid die geen enkele bedoeling heeft om naar het spelletje voetbal te kijken en stijf van de alcohol en drugs en een grote zwarte capuchon blijkbaar wel geld hebben om vuurwerk en andere troep in huis te halen en vergeten dat het clubje waar ze dan zogenaamd supporter van zijn, helemaal de vernieling in richten want die krijgt alle rekeningen gepresenteerd. Ik snap ook niet een opmerking van een paar mensen uit de supportersvereniging van Den Bosch die zeggen dat ze wel weten wie de raddraaiers zijn maar hun mond houden ,met alle gevolgen van dien.

Helaas is het een minderheid en hopelijk komen ook deze jongeren er samen met hun ouders en begeleiders achter dat het zo mooi kan zijn in een voetbalstadion en het spelletje op de groene mat voor heel veel vreugde kan zorgen, wel of niet gewonnen.

Daarom laat ik mijn geboorteplaats ’s-Hertogenbosch nog maar even in het paspoort staan want misschien ben ik er over een tijdje wel weer trots op.

Houdoe, Christ van Delft