Uit de Hoge Hoed: Daor hedde de Gild
“Daor hedde de Gild, Daor hedde de Gild, Daor hedde verdomme de Gild”
HAAREN – 16 augustus 2022. Het was maandag de vijftiende augustus en natuurlijk weer even langs mijn vrienden van het Leugenbenkske gegaan.
Het viel ons allen op dat het weer erg rustig was in het “bruisende”gedeelte van het Haarense centrum. Zeker nadat we 3 hele grote vrachtwagens voorbij zagen komen met de tribunes etc. van het Kindercircus Il Grigio die de kunstjes in de afgelopen weken, onder toch wel warme omstandigheden, aan het talrijke publiek hebben getoond maar diezelfde bezoekers vertelden dat het zeer aangenaam toeven was in de tot circustent omgetoverde manegehal in Haaren.
De deelnemende kinderen kunnen nu ook lekker samen met hun ouders op een welverdiende vakantie.
Inmiddels weten jullie als trouwe lezers van mijn artikelen “Uit de Hoge Hoed “ hoe ik denk over stiltes in een dorp. Natuurlijk hoeft het voor mij niet de gehele dag een takkeherrie te zijn, maar door mijn regelmatige opmerkingen hierover wil ik erop wijzen dat Haaren geen al te stil dorp moet gaan worden met alle gevolgen van dien, zoals verdwijnende detailhandel en horeca en in navolging van de Rabobank die Haaren ook al in de steek heeft gelaten omdat er te weinig aan verdiend zat.
Dit deed me tegelijk denken aan een traditie van wel meer dan 500 jaar waarbij in het derde weekend van Juni, de laatste jaren tijdens Haarense kermis en dan één keer in de drie jaar, het Koningschieten plaats vindt. Haaren telt maar liefst drie gilden: Gilde Sint Catharina en Sint Barbara, opgericht in 1437, Gilde Sint Joris, opgericht in 1531 en Gilde Sint Antonius en Sebastiaan, opgericht in 1548.
Tot aan het jaar 2015 was de traditie dat de Tamboer (de man met de trommel) als eerste zijn huis verliet om vervolgens de andere gildebroeders op te halen. Dit gebeurde dan ’s-morgens rond het klokje van 04.00 uur en omdat wij in Haaren drie Gilden hebben kon het voorkomen dat je na 04.00 uur bijna geen oogje meer dicht deed. Na het jaar 2015 is er het een en ander veranderd en is het Koningschieten niet om de drie jaar maar om de twee jaar zodat een Koning niet 9 jaar het Koningschap vervult maar 6 jaar.
Een andere verandering is dat het tijdstip van het ophalen ook een stuk later is geworden en toch iets meer met “stille trom” omdat er natuurlijk weer een aantal bezwaarmakers waren die hier niet tegen konden.
En wederom krijg ik een “tenenkrommend” gevoel want dit geloof je toch bijna niet. Eens in de 2 jaar een paar uur een lekker ritme van Tamboers van het Haarens gilde dwars door het dorp en een paar, waarschijnlijk niet uit Brabant afkomstige inwoners, verpesten deze traditie.
Hetzelfde geldt voor de Mei wandeling van de Haarense Muziekvereniging Sint Gregorius eens per jaar. In Helvoirt is die laatste traditie gelukkig nog wel en ik heb daar nog nooit een wanklank gehoord, misschien dat er in Helvoirt toch meer “echte Helvoirtenaren” wonen dan “echte Haarenaren in Haaren”.
Laat ik nog maar eens zeggen dat het mij er niet om gaat dat er in Haaren heel veel geluid gemaakt moet worden op straat of waar dan ook, maar dat we met z’n allen ervoor moeten zorgen dat ons dorp leefbaar blijft en dat hoeft niet te betekenen dat we moeten gaan lijken op een grote stad of iets dergelijks.
Een aantal tradities blijven we hopelijk in ere houden, zoals Kermis, Carnaval en andere evenementen voor de Haarense inwoner van jong tot oud en daar hoort het traditionele Koningschieten zeer zeker ook bij.
Samen houden we Haaren leefbaar en op de kaart.
Houdoe, Christ van Delft






































