Uit de Hoge Hoed: Maart had een hele grote zonnige staart, maar ook een afscheid van een dierbare.
HAAREN 3 april 2022. Nog nooit heeft de maand maart zoveel uren zon opgeleverd als dit jaar en omdat we ongeveer op hetzelfde moment Corona vaarwel konden zeggen bij veel ondernemers en met name festivalgangers de zon ook figuurlijk ging schijnen, heeft de maand maart letterlijk “de zon in huis gebracht”.
Toch zijn er in diezelfde maand maart een aantal dingen gebeurd die ondanks de vele uren zon ons allen en mij in het bijzonder verdriet hebben gedaan. Als eerste noem ik de verschrikkelijke en waanzinnige oorlog in Oekraïne welke ik in een vorig artikel al een beetje aandacht aan geschonken heb en het enige wat veranderde in de afgelopen weken is het aantal mensen dat aan de praattafels verscheen. Het worden er steeds minder en dat komt ook omdat de verhalen die allerlei generaals zowel buiten de dienst of die nog actief zijn, na een aantal weken wel gehoord hadden.

Hetzelfde overkwam ons in de afgelopen twee jaar in het geval van Corona. Op een gegeven moment kennen we de inhoud wel van al die geleerden en wij Nederlanders willen best ergens over praten maar dan moet het niet constant hetzelfde zijn en vooral niet langdradig. Iets veranderen aan de situatie kunnen die mensen jammer genoeg ook niet maar er is nog steeds Corona om ons heen en die “alleenheerser ”in Rusland schiet nog steeds mensen dood en vernielt complete steden.
Op het persoonlijke vlak was de afgelopen week voor onze familie een droevige periode omdat we afscheid hebben moeten nemen van een zwager die voor mij vanaf het eerste uur dat ik Haaren binnen kwam een grote steun en toeverlaat is geweest. Omdat het overlijden niet heel verrassend was hadden mijn zwager, zijn vrouw en de kinderen alles van tevoren goed kunnen regelen en zonder in details te treden: “het was een waardig afscheid, bedankt kerel voor alles wat je voor ons gedaan hebt.”
Al eerder heb ik jullie verteld dat wij in Haaren in een prachtig huis wonen wat heel erg duurzaam is met 18 zonnepanelen op het dak, een warmtepomp, vloerverwarming waar in de winter het warme water doorheen stroomt en in de zomer koud water zodat het bij ons binnen altijd 20 graden is. Men noemt dat ook wel eens “nul op de meter ”woning en men denkt dan al meteen dat wij daar niks voor hoeven te doen en ook niks voor hoeven te betalen maar dat is niet helemaal waar.
Iedere maand betalen wij naast de huur aan de woningbouwvereniging een bijdrage van € 123,50 voor de “Energie Prestatie Vergoeding” en dat is niet meer of minder dan een bijdrage in de kosten die men heeft gemaakt om de installatie op deze manier te realiseren. Omdat wij geen gas hebben, alleen elektriciteit is het zeer zeker in deze tijd met hoge energie lasten een prettig gevoel en wij hoeven ons dan ook geen zorgen te maken over waar dan ook het gas vandaan komt. Ook al zou ik niets aan de energiemaatschappij betalen dan blijft er aan het eind van het boekjaar een positief saldo over alleen moet je dan wel rekening houden dat je 12 x € 123,50 moet betalen en het verschil van kosten en baten zijn nog altijd vrolijker dan de torenhoge rekeningen die mensen krijgen die nog wel gas stoken en geen duurzame maatregelen getroffen hebben.

Foto: Ihataren (Twitter)
Ik wil deze keer afsluiten met iets wat ik afgelopen vrijdag op TV zag in de Keuken Kampioen Divisie en wat ik de volgende dag lees op Facebook en Twitter. Het gaat over Mohamed Ihataren die na een lange tijd zijn rentree maakt op de Nederlandse velden. Nog wel niet geheel afgetraind maar er toch beter uitziend dan een jaar geleden. Natuurlijk heeft deze Mo met alle wetten gespot die een topsporter zou moeten naleven om echt heel erg goed te worden. Een hele tijd heb ik ook gedacht dat het helemaal fout zou gaan met dit nog maar steeds 19-jarig talent en ik ben er ook nog niet helemaal van overtuigd dat het 100 % gaat worden, maar het begin is er en wie ben ik dan om hem dan helemaal de vernieling in te schrijven zoals heel veel zogenaamde supporters doen van met name PSV via de ergste verwensingen aan zijn persoon en aan die van AJAX.
Mag ik dit heel erg zielige mensen noemen die misschien wel hulp nodig hebben?
Het is op papier wel lente en heel veel horecagelegenheden hebben per 1 april de openingstijden iets verruimd maar voor mij is het nog iets te koud om op de Scootmobiel te stappen en mijn aangekondigde route aan te vangen met nieuwe accu’s zodat niemand zich ongerust hoeft te maken dat ik onderweg ergens moet blijven slapen want opladen duurt ongeveer 8 uur, maar ook dat komt goed en wat in het vat zit verzuurd niet.
Tot ziens, Christ van Delft






































