Uit d’n Hoge Hoed: “Een teleurstelling rijker en € 149,40 armer”

HAAREN – 3 maart 2022. Het feest der feesten (carnaval) is weer ten einde en op een afstand denk ik te mogen constateren dat er alleen maar blijde gezichten te zien zijn bij iedereen die in welke vorm dan ook, een steentje heeft bijgedragen aan het slagen van dit mooie feestje onder de grote rivieren.

Helaas ben ik niet meer in staat om van heel dichtbij alles mee te maken maar ik kan heel aardig genieten van alle foto’s en filmpjes die op sociale media voorbijkomen. Gelukkig zijn daar “De Dwaze Dweilers“ die al jaren in een omgebouwde SRV wagen een aantal kroegen in de regio bezoeken en via de sociale kanalen laten zien waar – en hoe ze erbij hangen. Als dan een filmpje te zien is van mijn grote vriend “ToeterJan” die deel uitmaakt van deze Carnavalsgroep, op de dinsdag bijna niet meer in staat is om nog wat lucht in zijn toeter te persen vanwege het hossen en springen, dan doet mij dat deugd.

Aanvraag parkeerkaart
De reden dat ik niet meer in staat ben om te hossen en te springen of aan een statafel gezellig met vrienden of bekenden een lekker pilsje te drinken komt doordat dit “goddelijke” lichaam aan de buitenkant er nog best aardig uitziet voor zijn leeftijd, maar van binnen is het een grote puinhoop. Mijn hart is door 5 mislukte operaties niet meer in staat om op een normale manier bloed door de aderen te pompen en moet geholpen worden door een pacemaker en door de operaties is er zoveel wondweefsel ontstaan dat ook de longen een opdonder hebben gekregen. Hierdoor ontstaat er een te hoge druk op de longslagader en dat betekent dat ik niet heel ver kan lopen en me mobiel beweeg met behulp van een scootmobiel, rollator en rolstoel. Met name de bezoeken aan het ziekenhuis in Tilburg gaven soms de nodige problemen toen ik nog geen rolstoel had omdat soms de rolstoelen van het ziekenhuis allemaal bezet zijn. Ik bespaar U de details maar neem van mij aan dat vanaf de plek waar ons Ine mij uit de auto laat tot aan de poli waar ik dan moet zijn, het een grote lijdensweg is. Daarnaast ben ik ook al in geen jaren meer in de binnenstad van Den Bosch of Tilburg geweest of gezellig met ons Ine boodschappen doen bij de supermarkt of de groothandel zoals Makro of Sligro.

Dan denk je slim te zijn

Op een gegeven moment denk je: dit kan ook anders en ga je op internet kijken wat de mogelijkheden zijn met betrekking tot het aanvragen van een passagiers -gehandicapten parkeerkaart. Je belt de gemeente, in mijn geval Oisterwijk en legt het probleem voor aan een vriendelijke mevrouw van de afdeling Backoffice Sociaal Domein. Deze mevrouw vertelt door de telefoon een demotiverend verhaal dat het aanvragen van zo’n kaart aan heel veel regels gebonden is en dat je een bedrag vooraf moet betalen van € 149,40 die je bij afwijzing niet terugkrijgt. Daarnaast moet je een waslijst aan vragen beantwoorden en vindt er een keuring plaats door een keuringsarts. Omdat ik nog niet zo heel lang geleden van de cardioloog te horen heb gekregen dat mijn hart een soort van tijdbommetje is en hij mij het advies gaf om met zo weinig mogelijk inspanning toch het een en ander proberen te doen, ging ik ondanks het verhaal van de ambtenaar toch de procedure in gang zetten.

U voelt het natuurlijk al aan, ik kom niet in aanmerking voor zo’n kaart en ik citeer een aantal beweegredenen uit het verslag van de keuringsarts:
a. Men is volledig rolstoelafhankelijk als men niet naar de achterkant van de auto kan lopen om daar in de rolstoel te gaan zitten
b. Er is geen deur tot deur begeleiding noodzakelijk
c. Patiënt maakt lange zinnen

Gelukkig ben ik nog in staat om een paar meter te lopen maar moet dan snel gaan zitten om weer op adem te komen en dat ik lange zinnen maak is ook een gelukkige bijkomstigheid, want dan kan ik met recht zeggen: “om een lang verhaal kort te maken”. Dat ons Ine ook geen 18 meer is, ja in mijn dromen nog steeds wel en ik haar niet constant wil belasten om een rolstoel voort te laten bewegen waar 110 kilo “Hollands welvaren” in zit is blijkbaar geen reden om te voldoen aan mijn verzoek. Nogmaals de reden van de aanvraag was heel simpel , waarom moeilijk als het makkelijk ook kan. Blijkbaar staat er in de regeltjes het tegenovergestelde.

Nou ben ik niet iemand die vol zit met rancunes naar wie dan ook, maar wel iemand die van zijn hart geen moordkuil maakt en dan dit verhaal graag met U wil delen. Ik ben een kleine 20 jaar horecaondernemer geweest en werd toen al af en toe een beetje ziek van al de regeltjes en natuurlijk, regeltjes zijn er om nageleefd te worden maar af en toe is het ook wel een keer noodzakelijk om van een regeltje af te wijken. Als er nu iedere dag 100 aanvragen binnen zouden komen voor eenzelfde aanvraag zoals ik die gedaan heb dan zou ik ook zeggen: “we houden ons aan de regels”, maar aan die 100 aanvragen heb ik mijn twijfels.

Zo, ik ben mijn ei kwijt en ga de volgende keer weer proberen om iets leuks uit de Hoge Hoed van Christ te toveren en om heel eerlijk te zijn, met de huidige ontwikkelingen in Oekraïne zal dat voorlopig niet meevallen. Laten we hopen dat de leiders van deze mooie planeet eindelijk een keer normaal gaan doen en inzien dat het op dit moment een hele grote puinhoop is en na alle ellende van de afgelopen 2 jaar met Corona zit daar niemand nog op te wachten.

Lieve mensen, blijf gezond en maak er ondanks alles toch iets moois van , doe ik ook.

Groetjes , Christ van Delft