Persiflage door kabouter Wipneus op column burgemeester.

Een zorgeloze vakantie

Eindelijk was het vakantie. Effe geen gemeentehuis en de hele dag glimlachen.
Een paar weken per jaar laten we graag de boel de boel en dan zeggen we tegen elkaar: “Laat ons maar schuiven!”
Dit jaar gingen we naar Litouwen, want daar kwamen ook allemaal vriendjes van ons uit andere Europese dorpjes. Dat heet heel geleerd Europees Charter, maar omdat het allemaal plattelandsgemeentes zijn zeg ik altijd ‘de Europese Tractor’. Samen gezellig de Li-touwtjes aan elkaar knopen… Hahahaha…
We gingen naar de burgemeester van dat plaatsje. Er waren nog meer burgemeesters, die een delegatie moesten leiden. We hebben lekker gegeten en ze vertelden dat ze daar nog steeds bang zijn van de Russen. Ze vertelden er ook bij dat ze nu ook niets moesten hebben van al die vluchtelingen. Dus echte Europeanen zijn het nu ook weer niet. Ze hebben heel goed voor ons gezorgd. Het eten was best lekker, maar je kunt toch wel merken dat het een beetje een achterlijk land is. Niet eens alle wegen zijn geasfalteerd!
En toen gingen we een eindje rijden met het dak eraf. Een eindje zeg maar gerust ‘kilometers maken’. We gingen via Polen naar Duitsland. Dat was heel mooi. Wij vinden het wel lekker om een beetje rond te scheuren.

Toen we na een paar weken het bordje ‘Haaren, gemeente Haaren’ weer zagen zongen we samen ‘We zijn er bijna…, maar nog niet helemaal’. We moeten toegeven dat we onderweg helemaal niet aan ’thuis’ gedacht hadden. Gelukkig deed alles het nog en hebben we meteen al ons wasgoed in de wasmachine gestopt. Alles gaat toch een beetje plakken na zo’n lange reis. Toch wel weer fijn om thuis te zijn. Eerst het huis aan kant gemaakt en een paar lekkere flesjes Heineken in de koelkast gezet.
Effe op de bank en dan eerst maar eens nadenken over een stukje voor de Leije. Het viel wel op dat er nog steeds van die posters achter de ramen hingen. Zouden al die mensen echt naar een andere gemeente willen? Dat begrijp ik niet, want ik probeer het hier toch echt heel gezellig te maken. Echt flauw dat ze dat doen. Ik zal morgen eens een wandelingetje door het dorp maken. Dat deed die burgemeester bij Swiebertje ook altijd. Dan ga ik lekker een bakkie koffie drinken bij Saartje. Die Saar doet ook altijd net of haar neus bloedt over de dingen die in het dorp spelen.
Ik weet het: ik schrijf een stukje dat werkelijk nergens over gaat.. en volgens mij is dat goed gelukt.

Kabouter Wipneus